Een molen verlaat zijn eigen fundering en steekt de straat over. Zo simpel klinkt het, maar dat was het niet. In 2012 gebeurde precies dat met Daams’ Molen in Vaassen: opgetild, 28 meter verplaatst, en na de bouw van een nieuwe kelder 5 meter hoger teruggezet. De reden is het windrecht, een molen uit 1870 heeft nu eenmaal vrije wind nodig, ook naast een nieuw winkelcentrum. Vandaag draaien de wieken weer boven de Jan Mulderstraat, en wie binnenstapt vindt geen opslag meer, maar een theehuys.
Reisflitsen
Korte berichten over bijzondere ontdekkingen tijdens onze reizen; onderweg door West-Europa en daarbuiten. Heb je een vraag of een tip? We horen het graag.
Daams’ molen in Vaassen
Pont Sainte-Catherine
Steen op steen, al van voor de zeventiende eeuw. De Pont Sainte-Catherine staat aan de rand van Salornay-sur-Gaye, op loopafstand van camping La Clochette en toch lijkt de brug bij een ander tijdperk te horen. Drie rondbogen van ongelijk formaat, de middelste het breedst en het hoogst, gewurmd in grijs kalksteen dat de zon absorbeert zonder te glanzen. Onder de bogen kabbelt de Gande. Boven op de leuning staat een smeedijzeren kruis, roestvrij en recht. Wanneer de brug precies is gebouwd, weet niemand zeker. Vaststaat dat de brug er in de zeventiende eeuw al was.
Ermita de Sant Antoni
Ontdekking tijdens een fietstocht
Ruim een jaar wonen we nu in Pego en we dachten de omgeving tot in detail te hebben verkend. Toch deden we onlangs tijdens een fietstocht een ontdekking. In de bergen bij Benisuleima, een oude Moorse nederzetting, stuitten we op de Ermita de Sant Antoni.
Deze locatie kent een geschiedenis die teruggaat tot de eerste eeuw toen hier een Romeinse villa stond. In de Arabische tijd verandert de plek in een boerderij die hoort bij het kasteel van Ambra.
Porquet, het varkentje
Zelf hebben we het niet gezien, maar binnen moet een afbeelding zijn van San Antonio Abad vergezeld van de traditionele ‘porquet’, het varkentje.
Jaarlijks viert de lokale bevolking hier op 17 januari het feest van San Antonio Abad. Bezoekers houden de traditie in ere waarbij de priester dieren zegent en de aanwezigen driemaal om de hermitage lopen voor bescherming. Dan is er ook een ‘porrat, een soort braderie.
Cañon del Mascarat
Het verkeer op de N-332 scheurt er vlak langs. Vrachtwagens, auto´s motoren, campers, toeristen op weg naar Calpe of Altea. Niemand stopt. Wij wel. De Cañon del Mascarat (Costa Blanca, Spanje) is een van die plekken die je alleen kent als je weet dat ze bestaat. Smalle paden langs kalkstenen wanden die soms zo dicht op elkaar staan dat de lucht erboven nog maar een streep hemel is. Stil, op het ruisen van de wind en het geritsel van de bladeren na. Reken wel op flinke klauterpartijen, stevige wandelschoenen en een redelijke conditie zijn onontbeerlijk.
Castel de Xàtiva
Het Castel de Xàtiva stond al heel lang op ons lijstje voor een bezoek. Dit kasteel is een omvangrijk middeleeuws complex met Iberische, Romeinse en islamitische invloeden. Het is gebouwd op twee heuveltoppen.
Eenmaal boven heb je een schitterend uitzicht, maar de wandeling omhoog is pittig door de steile paden en de hoge treden. Je kunt ook met een shuttlebus, het toeristentreintje of de auto omhoog of naar beneden gaan.
Ermita del Pare Pere
De geschiedenis van het kapelletje op de Montgó bij Denia (Spanje) gaat terug naar de 17e eeuw. Volgens de overlevering trok Pare Pere (Pater Petrus), een vrome kluizenaar, zich terug in de bergen om te bidden voor de bevolking die leed onder een pestepidemie. Toen die eindigde, schreven de bewoners dit toe aan zijn gebeden. Ter ere van hem bouwden ze de Ermita del Pare Pere. Eeuwenlang was het een bedevaartplek.
L’Aljub de la Devesa
Midden in het ruige landschap van Xaló in de Spaanse regio Valencia staat l’Aljub de la Devesa, een voorbeeld van traditionele waterbouwkunde. Deze aljub, gebouwd met de karakteristieke droge stenen techniek en een stevig tongewelf, dient al sinds de achttiende eeuw als cruciaal waterreservoir. Het bouwwerk vangt regenwater op via een hellend vlak, waarna het diep onder de grond koel blijft in een uitgehouwen bassin. Dankzij de dikke muren verdampt er nauwelijks water, wat essentieel is voor de herders die hier hun vee laten drinken. Deze plek vormt een onmisbare schakel in de agrarische geschiedenis van de Marina Alta.
Rioolput met een verhaal
Tijdens een wandeling rondom Lliber (Costa Blanca, Spanje) stuitten we op dit gietijzeren putdeksel van de Spaanse fabrikant Benito geplaatst op een verhoogd betonnen voetstuk in de natuur. Dit zie je vaak in heuvelachtige of waterrijke gebieden om te voorkomen dat regenwater of modder de put in stroomt, of om de put bereikbaar te houden bij een stijgend waterpeil. Het zware gietijzer trotseert hier al jaren de felle zon.
