Op zoek naar La Font Salada

ziltig, koel helder water

Terwijl de zon de temperatuur in de vallei langzaam opdrijft, laten we Pego achter ons. We fietsen richting het uitgestrekte, vlakke land van de Marjal de Pego-Oliva, op zoek naar een plek waar het water altijd dezelfde aangename temperatuur heeft. Vandaag zijn we onderweg naar een bijzondere plek in de binnenlanden van de Costa Blanca.

Als we over de verlaten landwegen rijden, merken we dat onze vertrouwde iPhone-kaarten niet altijd e-bikevriendelijk zijn. Op een bepaald punt wil Google ons zelfs een droogstaande beek insturen. Dat zien we niet zitten; hoewel er geen druppel water in de barranco staat, lijken de losliggende stenen ons niet ideaal voor onze splinternieuwe Forza-e-bikes.

Zout en mineralen

La Font Salada, in de volksmond ook wel de Brollador genoemd, ligt verscholen in het natuurpark Marjal de Pego-Oliva. De bron valt direct op door zijn kristalheldere water, maar wat deze plek écht uniek maakt, is de constante temperatuur van ongeveer 21 graden Celsius. Een heerlijke warmte in de winter en de perfecte verkoeling in de zomer.

De naam ‘Salada’ is niet toevallig gekozen: het water heeft een licht ziltige smaak en zit vol zwavel en mineralen. Al eeuwenlang schrijven bewoners de bron een helende werking toe, vooral voor de huid. Wanneer je in de natuurlijke kom stapt, voel je direct de zachte, bijna zijdeachtige structuur van het water.

Duik in de Marjal

De font vormt een natuurlijk meertje waar je veilig kunt zwemmen. Het is een oase van rust in een gebied dat verder gedomineerd wordt door rietlanden en rijstvelden – een waar paradijs voor vogels, vogelaars en wandelaars.

We kwamen hier een paar jaar geleden voor het eerst en waren meteen verkocht. Destijds was het er heerlijk rustig en vonden we makkelijk een parkeerplek.

Tegenwoordig is dat anders: La Font Salada is een geliefde tussenstop geworden voor actieve toeristen. Ook wij maken vanuit Pego graag een ‘rondje font’. Een tocht van zo’n dertig kilometer heen en terug, die we traditiegetrouw onderbreken met een cortado en een tostada op het terras naast de bron.

Fietsende Spaanse gidsen

Op de terugweg raken we even de weg kwijt. We zijn nog niet bekend in de omgeving van Pego en willen koste wat kost de drukke doorgaande wegen vermijden. Terwijl we op onze schermen turen, stoppen er plots twee Spaanse fietsers. “Waar moeten jullie naartoe?” vraagt de een in vloeiend Engels.

Wanneer we aangeven dat we een alternatieve route naar Pego zoeken, raden ze ons voorgenomen traject meteen af. “Dan belanden jullie op de drukke N332. Better follow us.”

Zonder aarzelen leiden ze ons door de velden via een traject dat wij zelf nooit zouden vinden. De een spreekt uitstekend Engels; zijn amigo schakelt moeiteloos over naar het Duits: “Ich habe in der Schweiz gewohnt.”

Na een paar kilometer stoppen we voor een laatste gedetailleerde aanwijzing: “Go to the left. Uphill. Then to the main road.” In een mengelmoes van Spaans, Duits en Engels bedanken we onze gidsen. Geweldig toch, zulke ontmoetingen onderweg?

Tip voor de ontdekker

Wil je de drukke stranden van de Costa Blanca inruilen voor iets authentieks? Dan is La Font Salada een aanrader. Ga bij voorkeur op de fiets; de rit door de geurige sinaasappelgaarden is minstens zo mooi als een duik in de bron zelf. Het is een plek waar je de verbinding met de natuur en de lokale cultuur nog écht kunt voelen.