Les Fonts d’Algar

ZWEMMEN IN IJSKOUD WATER

Ontdekkingstocht naar Les Fonts d’Algar, een oase van rust ver weg van de drukte van de Costa Blanca. Zo staat het in de folder, maar rustig is het bij de watervallen allerminst. Zeker in de zomermaanden wanneer hele families hier verkoeling zoeken.

Stel je voor: kletterend, ijskoud water dat meters naar beneden dondert. Als een verfrissende fijne, ijzige nevel komt het op je gezicht terecht en mengt het zich met de warme zonnestralen op je huid. Om je heen rijzen de majestueuze kalkstenen rotsen loodrecht omhoog, ruig en grijs, getekend door de tijd.

Hier, aan de voet van Les Fonts d’Algar, voelen we de wereld veranderen. Slechts een paar kilometer verderop heerst in het hoogseizoen de bruisende zomerdrukte van de Costa Blanca. Ook hier hangt weliswaar geen serene rust over de vallei, maar het is wel een plek die fascineert.

Een van de mooiste plekken van Spanje

Zodra de zonnestralen door het dichte bladerdak breken, voel je de magie van het water dat uit verschillende bronnen naar beneden stort. Als duizenden diamanten flitst en schittert het water.

Dit is een van de mooiste plekken in Spanje. Zeker, het is gecultiveerd en berekend op talloze bezoekers, maar het heeft ook de natuurlijke schoonheid behouden die je mag verwachten.

Dit is een symfonie van smaragdgroen en stromend water die al je zintuigen prikkelt. We nemen de tijd om deze unieke ervaring in ons geheugen te verankeren en laten ons onderdompelen in de wonderen van de natuur. Ook als je niet in het koude water plonst, blijft dit een plek om nooit te vergeten. Les Fonts de l’Algar is niet alleen een bestemming; het is een herinnering die je voor altijd bijblijft.

Hartslag van het karstgebergte

Twee jaar geleden waren we hier ook. Toen moesten we flink wat moeite doen om nog een parkeerplaats te vinden. In colonne liepen we naar boven. Ruimte om even bij te komen was nauwelijks voorhanden. Overal zaten en lagen mensen of markeerden handdoeken een gereserveerd plekje.

Nu is het een stuk rustiger, maar zeker niet uitgestorven. Op een rots, in de schaduw aan de voet van de watervallen, vinden we een moment voor een filosofische beschouwing.

Dit vloeibare paradijs ontspringt niet zomaar; het ademt de geschiedenis van de aarde. Diep verscholen in de buik van het Sierra de Bèrnia-karstgebergte ligt de oorsprong van de Algar. Het woord zelf draagt een mystiek geheim met zich mee: het stamt af van het Arabische al-gar, dat letterlijk ‘de grot’ betekent. 

Wat wij hier horen bulderen, is voor de regio gefilterd vloeibaar goud. Regen- en smeltwater hebben zich maandenlang een weg gezocht door een onzichtbaar doolhof van ondergrondse kalksteenkanalen om hier, met een overweldigende, brute kracht, uit de rotsen te breken.

Dit ecologische meesterwerk, deze bron, fungeert als een natuurlijke waterzuiveraar. Eeuwenlang was dit de levensader voor de omliggende landbouw, en dat voelen wij nog steeds als wij later door de groene vallei rijden.

Het water van de Fonts d’Algar voedt de zoete, fluweelzachte mispels (nísperos) waar de nabijgelegen vallei van Callosa d’en Sarrià om bekend staat. Het is dan ook geen verrassing dat de Valenciaanse overheid dit gebied heeft uitgeroepen tot een beschermd natuurgebied (Zona Húmeda). 

Tussen de bulderende watervallen, de schuimende stroomversnellingen en de spiegelgladde, diepe natuurlijke zwembaden, door de lokale bevolking liefdevol tolls genoemd, heerst een uniek microklimaat. De geur van vochtige aarde, wilde munt en bloeiende mediterrane oleanders hangt hier zwaar en bedwelmend in de lucht.

“Het water van Les Fonts d’Algar ruikt als een frisse gletsjer. Zachtjes lijkt de kalksteen te zingen onder de constante druk van de stroming.”

Herinnering komt boven

Terwijl we enigszins hijgend over de houten looppaden en de steile trappen naar boven klimmen, gaan onze gedachten onwillekeurig terug naar zo’n twee jaar geleden. Het was hartje zomer toen wij hier voor het eerst stonden. Die herinnering is nog levendig en komt weer helder naar boven, een schril contrast met de betrekkelijke rust van vandaag.

Tijdens de hoogzomer transformeert deze vallei in een zinderende, haast overprikkelde smeltkroes van leven. Over de smalle,  rotsige paden beweegt een kleurrijke polonaise van gezinnen, Spanjaarden en toeristen in felgekleurde badkleding en joelende kinderen die vanaf de rotsen in het water plonzen.

Handdoeken in alle kleuren van de regenboog claimen elke millimeter van een vlakke steen. Het gebulder van de waterval moet in de zomer concurreren met een muur van geluid: gelach, gegil, gespetter en geplons van honderden badgasten die de verzengende Spaanse hitte ontvluchten. 

Les Fonts d’Algar tonen ware gedaante

Dan is het een aanstekelijke, vitale chaos, maar de spirituele connectie met de oerkracht van de natuur raakt op zulke dagen soms  ondergesneeuwd in de massa. Destijds moesten wij slalommen tussen de lichamen door om nog een glimp op te vangen van de grote waterval.

Door de maandenlange droogte was die gereduceerd tot een weinig imposant, bijna bescheiden straaltje vergeleken met het donderend geweld van nu.

Vandaag is alles anders. De dynamiek is omgedraaid en Les Fonts d’Algar tonen hun ware, pure gedaante. Slechts een handvol wandelaars deelt de vallei met ons.

Het enige geluid dat overblijft, is het diepe, ritmische en bijna hypnotiserende geruis van het water, subtiel begeleid door het heldere gefluit van vogels hoog in het bladerdak van de bomen op de omringende hellingen.

Op weg naar boven staan we een enkele keer minutenlang op een uitzichtpunt. Nu geen selfiesticks, geen hordes mensen die in de weg lopen als we een foto willen maken.

Alleen wij, de natuur, en de frisse, zuivere berglucht die onze longen vult met pure energie. De natuur lijkt nog steeds op adem te komen en zich voor te bereiden op een nieuw hectisch zomerseizoen.

Halverwege onze tocht naar het begin van de watervallen ontwaren we een man en vrouw die zichzelf ongetwijfeld tot de wereld van de influencers rekenen. Zij, zich  enigszins wulps in allerlei bochten draaient voor de camera, hij, van top tot teen getatoeëerd, zijn spierballen rollend.

Dit zal ongetwijfeld een filmpje worden dat viral gaat. Duidelijk is dat ze hun volgers meer op zichzelf dan op de indrukwekkende omgeving willen attenderen.

Wagen wij de sprong?

Voor menig bezoeker is een tocht naar de watervallen van de Algar pas écht compleet als ze de sprong in het koude water maken. Hoewel de temperatuur het hele jaar constant is – die schommelt rond 17 °C tot 18 °C – is het voor velen een te grote uitdaging. Kijken naar het gespartel van de diehards die het wel aandurven is voor menigeen genoeg.

Ook wij kennen onze beperkingen. Aan de rand van een van de poelen gaan we op een rotsblok zitten met onze voeten in het heldere water. Vissen schieten verschrikt weg; wij koelen op gepaste wijze een beetje af. 

Het water is zo transparant dat wij de glad afgesleten steentjes op de bodem kunnen tellen. Vandaag laten wij de duik over aan de echte bikkels. Maar geloof ons, alleen al het kijken naar dit bruisende, spetterende, levendige, kolkende turquoise water heeft een positief psychologisch effect. We voelen ons herboren en intens fris.