Met de geur van warm brood in de camper draaien we de weg op voor een rit van ongeveer 75 kilometer. Onze bestemming is Chefchaouen, een van de meest iconische plekken van Marokko, maar de weg ernaartoe vraagt om uiterste concentratie.
Navigeren door de binnenstad van Kenitra blijkt een beproeving voor de zenuwen tijdens deze camperreis door Marokko. Het advies van de receptioniste op Camping Ocean Blue was weliswaar helder, maar de uitvoering dwingt ons tot uiterste concentratie in het kolkende verkeer.
Onze reis langs de Marokkaanse Atlantische kust wordt een aaneenschakeling van uitersten. Wat een ontspannen rit van Oualidia naar Mohammedia had moeten zijn, verandert al snel in een zenuwslopende slalom tussen diepe kuilen en een onplezierige confrontatie in een afgelegen dorp.
Dat had ik niet moeten doen. Even wat foto’s maken voor vertrek, de camperplaats in Safi nog één keer vastleggen. Ik wist dat er ergens een hond aan een ketting lag, want die had ik de dag ervoor al gezien. Inderdaad, ik was gewaarschuwd. Dus loop ik met een ruime boog om het verlaten gebouw…
Rechts golvend land, links de Atlantische Oceaan. Op bewolkte dagen zoals nu is het somber, maar heeft het ook iets wilds. Vandaag rijden we langs de kust naar de pottenbakkers van Safi. We overleven een weg die eigenlijk geen weg is, ontmoeten een charmante gids en belanden in een labyrint van werkplaatsen waar klei tot…
Vis. Zout. Meeuwen die krijsen boven de kade. Zodra we uit de taxi stappen, maakt Essaouira al een onvergetelijke indruk. Toch is de haven maar het begin. Langzaam geeft Essaouira zijn geheimen prijs. Chaos, daarna stilte. Eerst de doordringende geur van vis, dan de smaak van muntthee. Met de blauwe bootjes, de amlou en arganolie…
Marrakech spreekt al eeuwen tot de verbeelding, en terecht. Wie er een dag doorheen trekt, ontdekt dat de stad twee gezichten heeft. Overdag is het druk; verkopers en straatartiesten bestoken de toeristen. Na zonsondergang, wanneer de temperatuur daalt, de kraampjes verschijnen en het Djemaa el-Fna zich ontvouwt als een bloemkelk die pas bij het invallen…
Daar is het, een ver gerommel, ergens achter de heuvels. Zo’n diepe dreun die je eerder voelt dan hoort. Hoe dichter we bij het dorp komen, des te meer dat geluid uitgroeit tot iets onweerstaanbaars, een aanhoudend, bulderend geraas dat de lucht vult en ons stap voor stap naar zich toe trekt. Dit zijn de…